Eğer başlıkta ki yazım yanlışından dolayı bu yazıyı okuyamayacak kadar ruh hastasıysan seni buralarda bir daha görmeyeyim. Son günlerde, sanki hepimiz padişah torunlarıymışız gibi düzgün yazmak zorundayız. Tamam nasıl yazmam gerektiğini bilmek için günümüzde sarayda büyümek gerekmiyor tabiki de. Ancak, ne bilim yazım yanlışını bu kadar abartmanın ve eleştirmekten inanılmaz keyif alır halde olmanın, marjinal bir şey olduğunu düşünen insanların var olduklarını düşünsem de... Sen, ne olursan ol yine gel.
Burada yazarken insan, ırk, din ve kültür ayrımı yapmicam rahat ol. Ama renk ayrımı yaparım şimdiden söyliyim. Onu da ten rengine göre yapmam, eğer zenciysen sana veya büyük büyük babana, ırkçı hiç bir söylemim olmaz, rahatça okuyabilirsin. -Ne var abi mehmet aurelio da türk !!!- Benim renk ayrımımı bilen bilir, bilenler bilmeyenlere anlatır aslında ama buna gerek duymadan ben bi kaç bi şey yazıcam. -evet "bir" değil "bi" yazarım ben hep! sen hala burda mısın?-
Merhaba ben insanım. evet her şeyden önce insanım. yani benim duygularım, düşüncelerim, hissettiklerim ve fikirlerim var. Tıpkı özünde insan olan herkes gibi.
Ben Galatasaraylıyım. Bu konu hakkında bolca yazacağım için kısa kesiyorum. İnsan olmamdan sonra Galatasaraylı olmam gelir.
Kullandığım dilden de anlayacağınız üzere Türküm. Doğruyum. ama çok çalışkan değilim. He sonra Trabzonluyum, Ofluyum! Müslümanı... daha bu kelimeyi bitiremedim ama inançlıyım. -bu kurtarıyo mu?-.
Ben buyum Seçkin Saral'ım. Aslında Enver Seçkin Saral'ım. Bunu yazmam gerekti, ne bilim olur da -olmaz da- beni tanımayan biri okursa yazacaklarımı tam adımdan cinsiyetimi çıkarabilsin diye. Çünkü Seçkin unisex bi isim. Ama ben erkeğim. şahitlerim var...
Babamın tek oğlu olduğumdan bütün mahalle görmüştür ondan diyorum hemen yanlış anlamayın.
Tahminimden uzun oldu. kısaca hoş geldin bu sayfaya. Ben arada bi yazarım. yazdıkça, paylaşırım falan öyle girer bakarsın, ya da bakma çokta s..... . Bu blog işi biraz böyle. yirmi kişi bakar, beş kişi okur, iki kişi anlar. Ama mühim olan insanlık.
Ne demiş The Beatles abileri, "Is there anybody going to listen my story"...
